Pseudo-eindheffing vanaf 2027 op auto’s van de zaak met CO2-uitstoot: dit betekent het voor jouw wagenpark

De pseudo-eindheffing is opgenomen in het Belastingplan 2026 en gaat definitief in op 1 januari 2027. Vanaf 1 januari 2027 verandert er iets dat veel werkgevers direct gaat raken in de portemonnee. Stel je als werkgever een personenauto van de zaak met CO2-uitstoot ter beschikking aan een werknemer, en mag die auto ook gebruikt worden voor privé of woon-werkverkeer, dan komt er een extra werkgeversheffing bij: de pseudo-eindheffing.

Die heffing is bedoeld als duidelijke prikkel om sneller te kiezen voor volledig emissievrije auto’s. En dat is precies waarom deze maatregel in de praktijk breder uitpakt dan veel mensen verwachten. Woon-werkverkeer telt voor deze regeling namelijk mee als privégebruik. Daardoor kan de heffing al van toepassing zijn, zelfs wanneer een werknemer verder nauwelijks privéritten maakt.

In deze blog leggen we alles overzichtelijk uit: wat de pseudo-eindheffing is, voor welke auto’s hij geldt, hoe je de kosten berekent, hoe de overgangsregeling tot 17 september 2030 werkt en wat je nu al slim kunt doen richting 2027.

De pseudo-eindheffing in het kort

Vanaf 1 januari 2027 betalen werkgevers jaarlijks 12% pseudo-eindheffing over de catalogusprijs van een personenauto met CO₂-uitstoot die ook privé of voor woon-werkverkeer ter beschikking staat. De regeling geldt voor benzine-, diesel-, hybride en plug-inhybride auto’s. Volledig elektrische en andere personenauto’s met 0 gram geregistreerde CO₂-uitstoot vallen er niet onder. Voor auto’s die dezelfde werkgever vóór 1 januari 2027 al ter beschikking heeft gesteld, geldt overgangsrecht tot 17 september 2030.

Wat is de pseudo-eindheffing?

De pseudo-eindheffing is een belasting binnen de loonheffingen die door de werkgever wordt betaald. De belasting wordt niet bij de werknemer ingehouden en komt niet in plaats van de normale bijtelling.

De werkgever betaalt de pseudo-eindheffing dus naast eventuele belastingen die de werknemer al betaalt voor het privégebruik van de auto van de zaak. De regeling is daarmee vooral bedoeld als financiële prikkel voor werkgevers om bij nieuwe zakelijke personenauto’s vaker voor een volledig elektrische of andere emissievrije auto te kiezen.

De pseudo-eindheffing wordt juridisch bij de werkgever geheven. De heffing mag niet rechtstreeks als pseudo-eindheffing op de werknemer worden verhaald.

Wat is het verschil tussen bijtelling en pseudo-eindheffing?

Bijtelling en pseudo-eindheffing zijn twee verschillende regelingen.

Bijtelling is van invloed op de werknemer. De werknemer krijgt te maken met bijtelling wanneer een auto van de zaak ook privé wordt gebruikt en er op jaarbasis meer dan 500 privékilometers mee worden gereden.

Pseudo-eindheffing wordt betaald door de werkgever. Voor deze regeling geldt geen grens van 500 privékilometers. Bovendien wordt woon-werkverkeer voor de pseudo-eindheffing als privégebruik aangemerkt, terwijl woon-werkverkeer voor de normale bijtelling als zakelijk verkeer geldt.

Het kan daardoor voorkomen dat een werknemer geen bijtelling betaalt, maar de werkgever wel pseudo-eindheffing verschuldigd is. Dat is bijvoorbeeld mogelijk wanneer een werknemer de auto alleen zakelijk en voor woon-werkverkeer gebruikt en daarnaast onder de grens van 500 andere privékilometers blijft.

Voor welke auto’s geldt de pseudo-eindheffing?

De pseudo-eindheffing geldt voor personenauto’s waarvan in het kentekenregister een CO₂-uitstoot van meer dan 0 gram per kilometer staat geregistreerd.

Het gaat onder andere om:

• benzineauto’s;
• dieselauto’s;
• hybride auto’s;
• plug-inhybride auto’s;
• zakelijke occasions met CO₂-uitstoot;
• leaseauto’s en auto’s uit een eigen wagenpark;
• poolauto’s die ook voor woon-werkverkeer of andere privéritten beschikbaar zijn.

De regeling kijkt niet alleen naar nieuwe auto’s. Ook een gebruikte auto kan vanaf 2027 direct onder de pseudo-eindheffing vallen wanneer deze door de betreffende werkgever vanaf dat moment voor het eerst aan een werknemer ter beschikking wordt gesteld.

Welke auto’s vallen buiten de regeling?

De pseudo-eindheffing geldt niet voor personenauto’s waarvan uit het kentekenregister blijkt dat zij 0 gram CO₂ per kilometer uitstoten. Denk aan volledig elektrische auto’s en waterstofauto’s die als emissievrij geregistreerd staan.

Ook bestelauto’s, vrachtwagens en motorfietsen vallen volgens de huidige regeling niet onder deze specifieke pseudo-eindheffing. Daarnaast is de heffing niet van toepassing wanneer een personenauto uitsluitend voor zakelijke ritten wordt gebruikt en zowel woon-werkverkeer als ander privégebruik aantoonbaar zijn uitgesloten.

Wanneer betaal je de pseudo-eindheffing wel en wanneer niet?

Als werkgever betaal je de pseudo-eindheffing wanneer aan deze voorwaarden wordt voldaan:

1. je stelt een personenauto ter beschikking aan een werknemer;
2. de auto heeft volgens het kentekenregister een CO₂-uitstoot van meer dan 0 gram per kilometer;
3. de werknemer mag de auto privé of voor woon-werkverkeer gebruiken;
4. er is geen overgangsregeling van toepassing.

De pseudo-eindheffing geldt niet wanneer privégebruik volledig is uitgesloten. Omdat woon-werkverkeer voor deze regeling als privégebruik telt, moet ook woon-werkverkeer dan zijn uitgesloten.

Maak je gebruik van deze uitzondering? Dan is het belangrijk dat het beleid duidelijk, uitvoerbaar en controleerbaar is. Denk bijvoorbeeld aan duidelijke afspraken, een sluitende rittenregistratie en controle door de werkgever. Alleen op papier vermelden dat privégebruik niet is toegestaan, is onvoldoende wanneer de auto in de praktijk wel voor woon-werkverkeer of andere privéritten wordt gebruikt.

Hoe hoog is de pseudo-eindheffing en hoe bereken je die?

De pseudo-eindheffing bedraagt 12% per jaar over de catalogusprijs van de auto, inclusief btw en bpm. Voor auto’s die meer dan 25 jaar geleden voor het eerst in gebruik zijn genomen, wordt gerekend met de waarde in het economische verkeer.

De RVO (Rijksdienst Voor Ondernemend Nederland) beschrijft de grondslag als volgt :

• 12% van de catalogusprijs voor auto’s tot en met 25 jaar
• 12% van de marktwaarde voor auto’s ouder dan 25 jaar

Rekenvoorbeelden (indicatie)

12% × cataloguswaarde = pseudo-eindheffing per jaar

• catalogusprijs € 30.000 → 12% = € 3.600 per jaar
• catalogusprijs € 45.000 → 12% = € 5.400 per jaar
• catalogusprijs € 60.000 → 12% = € 7.200 per jaar

Bij een wagenpark van tien auto’s met ieder een cataloguswaarde van € 45.000 kan de pseudo-eindheffing daarmee oplopen tot:

10 × € 5.400 = € 54.000 per jaar

Dit bedrag komt boven op de reguliere kosten van het wagenpark, zoals lease, onderhoud, verzekering, energie of brandstof.

Hoe werkt de berekening als een auto maar een deel van het jaar wordt gebruikt?

De pseudo-eindheffing wordt per kalendermaand berekend. Wanneer een auto tijdens een deel van een kalendermaand ook voor privédoeleinden ter beschikking staat, telt volgens de huidige wet de volledige kalendermaand mee.

Stel dat een auto met een cataloguswaarde van € 45.000 vanaf 15 maart 2027 ter beschikking wordt gesteld. Dan tellen maart tot en met december mee. Dat zijn tien kalendermaanden.

De berekening wordt dan: € 45.000 × 12% × 10/12 = € 4.500

De belasting over een kalenderjaar moet uiterlijk worden aangegeven en betaald bij de aangifte over het tweede loonaangiftetijdvak van het daaropvolgende kalenderjaar.

Deze berekeningswijze is vastgelegd in artikel 32bc van de Wet op de loonbelasting 1964. Bekijk de officiële regeling.

Hoe werkt de overgangsregeling?

Voor personenauto’s die door dezelfde werkgever al vóór 1 januari 2027 voor het eerst aan een werknemer ter beschikking zijn gesteld, geldt overgangsrecht.

Volgens de huidige wettelijke regeling is de pseudo-eindheffing voor deze auto’s niet van toepassing tot 17 september 2030. Vanaf die datum vallen ook deze bestaande auto’s met CO₂-uitstoot in beginsel onder de heffing wanneer zij nog steeds privé of voor woon-werkverkeer ter beschikking staan.

Een contract tekenen in 2026 is niet altijd voldoende

Voor het overgangsrecht is niet alleen de datum van de bestelling of het leasecontract bepalend. De auto moet vóór 1 januari 2027 daadwerkelijk door de betreffende werkgever voor het eerst ter beschikking zijn gesteld.

Bestel je in 2026 een auto die pas in 2027 wordt geleverd en aan de werknemer wordt meegegeven? Dan valt deze auto volgens de huidige regeling in beginsel niet onder het overgangsrecht.

Het is daarom belangrijk om niet alleen naar de contractdatum te kijken, maar ook naar:

• de verwachte leverdatum;
• de datum waarop de auto aan de werknemer wordt verstrekt;
• de juridische werkgever of inhoudingsplichtige;
• het kenteken van de betreffende auto;
• de einddatum van het leasecontract.

Actuele stand van zaken: aangekondigde aanpassingen in 2026

In juni 2026 heeft het kabinet aangekondigd de regeling op verschillende punten te willen aanpassen. Het kabinet is onder andere van plan om:

• de overgangstermijn te verlengen van 17 september 2030 naar 1 januari 2031;
• een tijdelijke vervangende auto bij schade, reparatie, onderhoud of een bandenwissel maximaal veertien aaneengesloten kalenderdagen uit te zonderen;
• tot 1 januari 2031 één periode van maximaal zeven aaneengesloten dagen per kalenderjaar vrij te stellen voor tijdelijk vervoer;
• een vrijstelling voor lesauto’s in te voeren.

Deze aanpassingen zijn aangekondigd, maar moeten nog definitief in wetgeving worden verwerkt. Zolang dat proces niet is afgerond, blijft de wettelijk vastgelegde overgangsdatum van 17 september 2030 leidend.

Voor wagenparkbeheerders is het daarom verstandig om de ontwikkelingen te blijven volgen en berekeningen voorlopig op de huidige wet te baseren.

Wat betekent dit voor jouw wagenpark en mobiliteitsbeleid?

Deze maatregel gaat in de praktijk minder over “een nieuw percentage” en meer over keuzes die je als werkgever maakt. Veel organisaties gaan daarom opnieuw kijken naar vragen als:

• Welke functies hebben echt een auto nodig en welke kunnen met een mobiliteitsbudget?
• Wordt emissievrij de standaard in je car policy?
• Welke hybride modellen lijken aantrekkelijk, maar vallen door hun CO2-uitstoot toch onder de regeling?
• Welke contracten starten in 2026 en lopen door richting 2030?

Veelgestelde vragen over de Pseudo-eindheffing vanaf 2027